Κυριακή, 16 Μαρτίου 2008

Περιβαλλοντική Συνείδηση















Γράφουμε άρθρα. Κάνουμε τηλεμαραθώνιους. Κάνουμε εκπομπές. Μαθήματα περιβαλλοντικής συνείδησης.
Αλλά εγώ σήμερα μάζεψα λεμόνια.Από τη λεμονιά στον κήπο μας. Ένα μικρό κηπάκι στον ακάλυπτο. Μια λεμονιά συνομίληκή μου.Που μετά από είκοσι χρόνια ισχνής "παραγωγής" αποφάσισει να καρποφορήσει.
Και ήρθα σε επαφή με το περιβάλλον.Κυριολεκτική. Πάτησα στο χώμα. Μύρισα τα αρώματα. Με γρατσούνισαν τα κλαδιά. Λύγισα χοντρότερα κλαριά. Ανέβηκα στον κορμό. Τράβηξα με δύναμη μεγάλα λεμόνια, γεμάτα χυμό, που αντιστέκονταν. Γέμισα τρεις τσάντες με λεμόνια. Φρεσκοκομμένα.
Μικρότερος δεν μπλεκόμουνα με τέτοια. Νόμιζα ότι είναι βαρετά. Δεν ήξερα. Δε με μάθανε. Όσο μεγαλώνω αλλάζω. Με βοήθησε και ο στρατός που με έβγαλε στη φύση. Τουλάχιστον έκανε αυτό.
Μάζεψα πορτοκάλια στο στρατόπεδο στο Ναύπλιο. Γνώρισα την άγρια πλευρά της φύσης στο ποτάμι στον Έβρο. Κοιμήθηκα στο χώμα. Έζησα για 10 μέρες σαν μέλος της φύσης στο δάσος.
Σήμερα έμαθα ότι μπορώ να κοιτάζω κατάματα τον ήλιο κάτω από τα φύλλα μιας λεμονίας.
Και αγάπησα λίγο περισσότερο τη φύση.

Ζητάμε από τον κόσμο να ενδιαφερθεί και να σεβαστεί τη φύση. Αλλά για τους περισσότερους από εμάς η φύση είναι κάτι που δεν ξέρουμε. Πως να αγαπήσουμε έναν άγνωστο;

4 σχόλια:

Johnny είπε...

adelfe synblogger eimai mazi su
prepi na gnorisume ti fisi prota gia na tin agapisume

Καημος είπε...

Πρέπει να γνωρίσουμε και να αγαπήσουμε τη φύση και μετά είμαι σίγουρος ότι θα την προστατεύσουμε κιόλας!

Τdi είπε...

Λέγοντας την λέξη φύση, συμπεριλαμβάνονται τόσα πολλά όντα..έμψυχα ή άψυχα, που εν τέλη, ο αλλοτριώνεται η έννοια, και καταλήγουμε στο να αναφερόμαστε σε "κ'ατι" το οποίο δεν έχει μια προσδιορισμένη μορφή..Λέμε ότι αγαπάμε αλλά (όπως πολύ καλά είπες και εσύ Καημέ!) ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΜΕ ΤΙ ΑΓΑΠΑΜΕ...άρα μάλλον δεν αγαπάμε...

Βέβαια, με αυτό το πόστ που σήκωσες θα μπορούσα να αναφερθώ σε ένα κάρο πράγματα..προτιμώ όμως απλά να σου πω ένα μπράβο..
Μου άρεσε πολύ το άρθρο!

Τις καλησπέρες μου παίδες!

Καημος είπε...

Σε ευχαριστώ φίλε tdi.
Νομίζω ότι ο καθένας μπορεί να αντιλαμβάνεται διαφορετικά τη φύση. Έτσι όμως από τη σύνθεση των διαφορετικών κομματιών, από το πάζλ των χιλιάδων διαφορετικών εικόνων σχηματίζεται η μεγάλη εικόνα που αποτελεί τη φύση και πραγματικά είναι πολύ ευρεία έννοια για να είναι εύκολα συνειδητή!