Περί «πολέμου κατά των ναρκωτικών»

Οι κυβερνήσεις σε όλες τις χώρες του κόσμου έχουν χρησιμοποιήσει ως πρόφαση τον «πόλεμο κατά των ναρκωτικών» ως δικαιολογία για την καταπάτηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων και την εφαρμογή παράλογων πολιτικών που βασίζονται περισσότερο σε νευρικές αποφάσεις παρά σε επιστημονικές αποδείξεις. Αυτό έχει προκαλέσει τεράστια δεινά στους ανθρώπους ενώ, ταυτόχρονα, υπονομεύει τις προσπάθειες για έλεγχο των ναρκωτικών ουσιών.

Το ότι οι παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων πραγματοποιούνται σε όλες τις γωνιές του κόσμου δεν αποτελεί μυστικό. Ούτε και το γεγονός ότι πολλές κυβερνήσεις απορρίπτουν, επιπόλαια, αποδεδειγμένα αποτελεσματικές στρατηγικές για την προστασίας της υγείας των χρηστών ναρκωτικών ουσιών και των κοινωνιών.

Το 2003, στην Ταϊλάνδη, οι αρχές προκάλεσαν το θάνατο περισσότερων από 2.700 ατόμων, στο πλαίσιο του «πολέμου κατά των ναρκωτικών». Περισσότερες από 30 χώρες – μέλη του ΝΑΤΟ, μεταξύ των οποίων η Κίνα, η Ινδονησία και η Μαλαισία, διατηρούν σε ισχύ την θανατική ποινή για αδικήματα που σχετίζονται με τα ναρκωτικά, παρά το γεγονός ότι αυτό αποτελεί κατάφωρη παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου. Στη Ρωσία, δεκάδες χιλιάδες χρήστες ηρωίνης δεν έχουν τη δυνατότητα ένταξης σε πρόγραμμα λήψης οπιοειδών υποκατάστατων γιατί η κυβέρνηση έχει απαγορεύσει την μεθαδόνη, παρά την αποδεδειγμένη αποτελεσματικότητά της.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπως στην Ελλάδα και σε πολλές άλλες χώρες, υπάρχει υπερβολικός συνωστισμός στις φυλακές επειδή οι χρήστες ναρκωτικών ουσιών προφυλακίζονται για μη βίαια πλημμελήματα που έχουν σχέση με τα ναρκωτικά. Συχνά αυτοί οι κρατούμενοι δεν έχουν καμία πρόσβαση σε αποτελεσματική θεραπεία για την εξάρτησή τους ή ακόμα και σε απλή ιατρική βοήθεια. Στην Κολομβία, το Αφγανιστάν και άλλες χώρες, η εκρίζωση φυτειών παπαρούνας και κόκας έσπρωξε χιλιάδες οικογένειες καλλιεργητών στην ανέχεια, χωρίς να τους προσφέρει καμία εναλλακτική για την επιβίωσή τους, βλάπτοντας ταυτόχρονα και την ίδια την υγεία τους.

Στην Κίνα, εκατοντάδες χιλιάδες χρήστες εξαναγκάζονται σε κράτηση σε κέντρα αποτοξίνωσης, όπου μπορεί να κρατηθούν για διάστημα έως και τριών ετών, χωρίς δίκη ή θεραπεία. Στην Ινδία, οι χρήστες πεθαίνουν λόγω ανεξέλεγκτων προγραμμάτων αποτοξίνωσης.

Ο «πόλεμος κατά των ναρκωτικών» απέσπασε την προσοχή των κυβερνήσεων από την υποχρέωσή τους να διασφαλίσουν ότι τα φαρμακευτικά ναρκωτικά πρέπει να είναι διαθέσιμα για ιατρικούς λόγους. Ως αποτέλεσμα, το 80% του παγκόσμιου πληθυσμού με προβλήματα υγείας, μεταξύ των οποίων 5.5 εκατ. ασθενείς με καρκίνο και 1 εκατ. ασθενείς με AIDS στο τελικό στάδιο, δεν έχουν πρόσβαση σε θεραπεία για τους έντονους πόνους που βιώνουν. Στην Ινδία μόνο, περισσότεροι από 1 εκατ. ασθενείς καρκίνου δεν λαμβάνουν καμία βοήθεια για τους ανυπόφορους πόνους που βιώνουν.

Αυτή η αποτυχία των κυβερνήσεων να διασφαλίσουν την πρόσβαση σε ελεγχόμενη αγωγή ναρκωτικών για την αντιμετώπιση των χρόνιων πόνων ασθενών ή για την αντιμετώπιση της εξάρτησης από τις ναρκωτικές ουσίες παραβιάζει τις διεθνείς συνθήκες και αποτελεί απάνθρωπη, σκληρή και ταπεινωτική αντιμετώπιση ή τιμωρία. Επιπλέον, οι πενιχροί πόροι που διατίθενται, τελικά καταναλώνονται σε προγράμματα χωρίς αποδεδειγμένη αποτελεσματικότητα αντί σε αποτελεσματικές θεραπείες.

Αυτό δεν είναι μόνο προβλήματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων: είναι κακή δημόσια πολιτική. Οι έρευνες δείχνουν ότι οι καταχρηστικές πολιτικές του ελέγχου των ναρκωτικών ουσιών, μεταξύ των οποίων και οι μαζικές φυλακίσεις, είναι αναποτελεσματικές στον έλεγχο της παράνομης κατανάλωσης ναρκωτικών και των σχετικών με αυτήν εγκλημάτων καθώς και προς την προστασία της δημόσιας υγείας. Επιστημονικές έρευνες αποδεικνύουν ότι τα υποστηρικτικά προγράμματα «μείωσης βλάβης» αποτρέπουν τη μετάδοση του ιού AIDS/HIV μεταξύ των χρηστών ενέσιμων ναρκωτικών, προστατεύουν την δημόσια υγεία και μειώνουν τα μελλοντικά κόστη για την υγεία. Όσο για τους ασθενείς που δεν λαμβάνουν θεραπεία για τους πόνους, αυτή η τακτική απομακρύνει τους ίδιους και τους ανθρώπους που τους φροντίζουν από την παραγωγική ζωή.

Σήμερα, Παγκόσμια Ημέρα κατά των Ναρκωτικών και ταυτόχρονα Διεθνής Ημέρα για την στήριξη προς τα Θύματα Βασανισμού, εκατομμύρια ζωές κινδυνεύουν και υποφέρουν από τις πολιτικές στρουθοκαμηλισμού των Ηνωμένων εθνών και των κυβερνητικών πολιτικών, συμβάλλοντας στις καταπατήσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τον ανθρώπινο πόνο.

Τον περασμένο Μάρτιο, στη Βιέννη, ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών συνεδρίασε προκειμένου να θέσει νέες πολιτικές σχετικά με τα ναρκωτικά, για την περίοδο των επόμενων δέκα ετών. Δυστυχώς, η στρατηγική που υιοθέτησαν οι χώρες μέλη περιλαμβάνει ισχνές δεσμεύσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Μάλιστα, δόθηκαν συγχαρητήρια στη διεθνή κοινότητα για αυτό που αποκαλείται «επιτυχία» των προηγούμενων δέκα ετών της πολιτικής για τα ναρκωτικά, χωρίς να γίνει καμία αναφορά στις παράπλευρες απώλειες. Ο ΟΗΕ πρότεινε τη συνέχιση αυτών των πολιτικών, με ελάχιστες αλλαγές και για τα επόμενα δέκα χρόνια.

Και η κατάσταση στην Ελλάδα...

Περί τις 5.000 εξαρτημένοι χρήστες περιμένουν να ανοίξει μια θέση για αυτούς στα προγράμματα υποκατάστατων του Οργανισμού κατά των Ναρκωτικών (ΟΚΑΝΑ). Τα προγράμματα αδυνατούν να ικανοποιήσουν τη ζήτηση λόγω των ανεπαρκών δομών, ενώ στις λίστες προστίθενται διαρκώς ενδιαφερόμενοι. Αυτά αναφέρθηκαν χθες από τον πρόεδρο του ΟΚΑΝΑ Γ. Φωτεινόπουλο και τον υπουργό Υγείας Δ. Αβραμόπουλο, κατά τη διάρκεια ημερίδας για τα ναρκωτικά.

Οι λίστες αναμονής είναι μηδενικές σε περιφερειακές μονάδες του ΟΚΑΝΑ, όπως στο Αγρίνιο και στην Πέτρα Ολύμπου, δήλωσε ο κ. Φωτεινόπουλος προσθέτοντας ότι μέχρι το τέλος του καλοκαιριού θα λειτουργήσουν δύο επιπλέον μονάδες στο Ηράκλειο Κρήτης και στη Μυτιλήνη. Ο κ. Φωτεινόπουλος έθεσε ως στόχο για το 2010 τον μηδενισμό της λίστας αναμονής για ένταξη σε πρόγραμμα χορήγησης υποκαταστάτων.

Προχθές, ο υφυπουργός Υγείας Μάριος Σαλμάς προανήγγειλε χθες στο Κοινοβούλιο τη χορήγηση υποκατάστατων και από γιατρούς εκτός του Οργανισμού Κατά των Ναρκωτικών. Τα υποκατάστατα θα είναι δυνατόν να συνταγογραφούνται από νοσοκομειακούς ή ιδιώτες γιατρούς, υπό την εποπτεία και τον έλεγχο του ΟΚΑΝΑ ενώ η σχετική απόφαση αναμένεται να υπογραφεί σε ένα μήνα.

Κατά τη διάρκεια της ημερίδας οι εργαζόμενοι στον Οργανισμό ανάρτησαν πανό διαμαρτυρίας για την υποχρηματοδότηση που μαστίζει τον ΟΚΑΝΑ. Σε συνέντευξη Τύπου που παρέθεσαν εκπρόσωποι του Σωματείου Στελεχών στα Κέντρα Πρόληψης του ΟΚΑΝΑ και Αυτοδιοίκησης, επισήμαναν για ακόμα μια φορά πως το υπουργείο Υγείας, μέσω του ΟΚΑΝΑ, χρωστάει από το 2006 13.000.000 ευρώ στα εβδομήντα τρία Κέντρα Πρόληψης που λειτουργούν σε όλη τη χώρα. Ως αποτέλεσμα, η πλειονότητα των κέντρων να βρίσκεται στα πρόθυρα κατάρρευσης και το 35% του προσωπικού να φυλλορροεί, μετά από μήνες χωρίς καταβολή των δεδουλευμένων τους.

Στην ίδια κατάσταση είναι και το Πρόγραμμα Προαγωγής Αυτοβοήθειας του τμήματος Ψυχολογίας του ΑΠΘ, που απ' το 2001 λειτουργεί ως χώρος υποστήριξης εξαρτημένων, αρχικώς με τη στήριξη του ΟΚΑΝΑ, όπου και δύο χρόνια δεν λαμβάνει χρηματοδότηση, με αποτέλεσμα να βρίσκεται σε δυσχερέστατη θέση. Χθες, ο υπουργός Υγείας Δημήτρης Αβραμόπουλος, ερωτώμενος σχετικά με τη χρηματοδότηση των Κέντρων Πρόληψης, δήλωσε ότι την ερχόμενη Δευτέρα θα δοθούν τα χρήματα που απαιτούνται.

Το Εθνικό Συμβούλιο κατά των Ναρκωτικών (ΕΣΥΝ), υποστηρίζει ότι απάντηση στα ναρκωτικά αποτελεί η ενίσχυση της πρωτογενούς πρόληψης, η αύξηση της χρηματοδότησης από τον κρατικό προϋπολογισμό και ένα αποκλειστικά δημόσιο και δωρεάν σύστημα πρόληψης, θεραπείας, επανένταξης και αποκατάστασης.

Πηγές: The New York Times, Έθνος / Αναφορά από: TVXS.gr

Σε απεργία πείνας 87 κρατούμενοι στη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Θεσσαλονίκης

Ογδόντα επτά κρατούμενοι - φυλακισμένοι στη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Θεσσαλονίκης εκπέμπουν SOS για τις παράνομες και απάνθρωπες συνθήκες κράτησής τους και από χθες το μεσημέρι αρνούνται να δεχθούν φαγητό και νερό.

Έχουν δικαστεί και καταδικαστεί για διάφορα αδικήματα. Αντί ωστόσο να εκτίουν την ποινή τους σε κάποιο σωφρονιστικό κατάστημα, είναι στοιβαγμένοι στα κελιά του 3ου ορόφου της Γενικής Αστυνομικής Διεύθυνσης Θεσσαλονίκης, κάποιοι για δύο και τρεις μήνες, σε αντίθεση με ό,τι προβλέπει το Σύνταγμα και οι νόμοι.

Τα κρατητήρια της ΓΑΔΘ έχουν μετατραπεί σε αποθήκες ανθρώπινων ψυχών, με τη «δικαιολογία» της υπερκάλυψης των φυλακών και του συνωστισμού που επικρατεί σε αυτές.
Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του Διευθυντή και Υποδιευθυντή των Φυλακών Διαβατών, οι οποίοι βρέθηκαν αντιμέτωποι με τη Δικαιοσύνη (αλλά αθωώθηκαν), επειδή αρνήθηκαν την μεταγωγή, στο συγκεκριμένο σωφρονιστικό κατάστημα, 20 ατόμων από την Αθήνα, εξαιτίας του… συνωστισμού.

Οι φυλακές ασφυκτιούν και από την άλλη τα κρατητήρια μετατρέπονται σε «σωφρονιστικά» καταστήματα, σε βάρος των ίδιων των κρατουμένων, οι οποίοι στερούνται θεμελιωδών δικαιωμάτων, με κυρίαρχο αυτό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Τα ελάχιστα τετραγωνικά του κρατητηρίου που «μοιράζονται» δεκάδες άνθρωποι δεν φτάνουν για να αναπνεύσει η αξιοπρέπεια. Χωρίς συνθήκες υγιεινής, χωρίς δυνατότητα προαυλισμού, με την ηπατίτιδα και το AIDS να θερίζει. Το φαγητό είναι η τελευταία έγνοια τους, αν και οι ίδιοι πρέπει να μεριμνούν και να πληρώνουν γι’ αυτό.

Σύμφωνα με τον πρόεδρο του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης, Μανόλη Λαμτσίδη, οι κρατούμενοι έχουν επιδώσει ψήφισμα στη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση, με το οποίο ζητούν καλύτερες συνθήκες κράτησης, μέχρι τη μεταγωγή τους σε κάποιο σωφρονιστικό κατάστημα. «Αυτό δεν μπορούμε να το ανεχτούμε άλλο», φωνάζουν οι κρατούμενοι της ΓΑΔΘ και οι φωνές τους ανταμώνουν με αυτές των κρατουμένων στις φυλακές της Θεσσαλονίκης, όπου επίσης 620 άνθρωποι στοιβάζονται σε ένα χώρο που προορίζεται να «φιλοξενήσει» 350.


Πηγή: Ομάδα TVXS Θεσσαλονίκης-LAOU LAOU

UPDATE -- Όχι στο Όνομά μας

Αν η μαζική αυτή απεργία πείνας (που φτάνει σε ραμμένα στόματα) γινόταν στην Βραζιλία, ξέρω 'γω, θα ήταν από τα πρώτα θέματα των παγκόσμιων δελτίων ειδήσεων και θα παιζόταν και στην Ελλάδα. Επειδή γίνεται στην Ελλάδα, έχουν μέρες τώρα οι ιθαγενείς "σοβαρότερα πράγματα" για να ασχοληθούν, από την μαζικότερη ίσως ποτέ (5850 χθες) διαμαρτυρία κρατουμένων στον κόσμο, που έχει ήδη το πρώτο θύμα της. Περισσότερα στο "Κελί" και στα σάιτ εναλλακτικής ενημέρωσης. Δείτε π.χ. τις καταγγελίες μιας γιατρού των φυλακών της Χίου.

Πηγή: Ιστολόγιον

“Είναι απαράδεκτη η κατάσταση στις ελληνικές φυλακές. Είναι κύριο θέμα η ριζική αλλαγή του σωφρονιστικού συστήματος”.

–Κάρολος Παπούλιας, 6/11/08

“Είμαστε άνθρωποι – κρατούμενοι. Άνθρωποι, λέω”

- Βαγγέλης Πάλλης, Κρατούμενος, 9/11/08

Από τις τρεις Νοεμβρίου μία εκκωφαντική κραυγή συνταράσσει τα θεμέλια της Δημοκρατίας μας. Από τις τρεις Νοεμβρίου σύσσωμοι οι κρατούμενοι όλης της χώρας κατεβαίνουν σε απεργία πείνας διεκδικώντας το αυτονόητο : τη χαμένη τους αξιοπρέπεια. Απέναντί τους αντιμετωπίζουν την εκκωφαντική σιωπή των κραταιών ΜΜΕ και την παντελή αδιαφορία της πολιτικής ηγεσίας. Σε αυτές τις πρακτικές όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο ΔΕ ΣΥΝΑΙΝΟΥΜΕ.

Η κατάσταση στις Ελληνικές φυλακές είναι απερίγραπτη και μπορεί να γίνει κατανοητή μόνο με τη σκληρή γλώσσα των μαθηματικών. Στα κατ’ επίφαση “σωφρονιστικά” ιδρύματα της χώρας έχουν καταγραφεί συνολικά 417 θάνατοι την τελευταία δεκαετία, ενώ ο ρυθμός τους έχει απογειωθεί σε τέτοιο σημείο, ώστε σήμερα να σβήνουν στα χέρια του κράτους τέσσερις άνθρωποι το μήνα. Η πληρότητα αγγίζει το 168% (10.113 κρατούμενοι για 6.019 θέσεις) με την αναλογία χώρου για κάθε άνθρωπο να φτάνει σε περιπτώσεις το 1τμ. Με ημερήσιο κρατικό έξοδο ανά κρατούμενο τα 3,60 Ευρώ τα συσσίτια που παρέχονται είναι άθλια, οι υποδομές θυμίζουν μεσαίωνα και η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη είναι ελλιπέστατη. Συγχρόνως, το Ελληνικό δικαστικό σύστημα στέλνει στη φυλακή έναν στους χίλιους κατοίκους της χώρας με τους έγκλειστους χωρίς δίκη (υπό προσωρινή κράτηση) να αγγίζουν το 30% του συνολικού αριθμού των κρατουμένων. Αν η ποιότητα μίας Δημοκρατίας κρίνεται από τις φυλακές της, τότε η Δημοκρατία μας ασθμαίνει. Αν η τιμώρηση παραβατικών συμπεριφορών με εγκλεισμό γίνεται από το κράτος στο όνομα της κοινωνίας, τότε για την κατάσταση στις Ελληνικές φυλακές είμαστε όλοι υπόλογοι, με συντριπτικές όμως ευθύνες να αναλογούν στην κρατική μηχανή. Σε αυτή την πραγματικότητα όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο απαντούμε ΟΧΙ ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΑΣ.

Τα στοιχεία που αποκαλύπτονται από επίσημους φορείς για τις Ελληνικές φυλακές σκιαγραφούν εικόνα κολαστηρίων. Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Πρόληψη των Βασανιστηρίων (2007) διαπιστώνει βασανιστήρια, απάνθρωπη μεταχείριση και απειλές κατά της ζωής κρατουμένων, σειρά παραβιάσεων αναφορικά με τις συνθήκες κράτησης, ελλείμματα στη διερεύνηση και τιμωρία των ενόχων, αποσιώπηση περιστατικών βίας με την συμπαιγνία ιατρών και φυλάκων, απαράδεκτες συνθήκες ιατρικής περίθαλψης και ιατρικού ελέγχου στους κρατούμενους κλπ. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου έχει εκδώσει σειρά καταδικαστικών για την Ελλάδα αποφάσεων που αφορούν κακομεταχείριση ή/και παραβιάσεις άλλων δικαιωμάτων κρατουμένων από σωφρονιστικές αρχές. Η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου έχει πάρει απόφαση - καταπέλτη για τα κακώς κείμενα στις φυλακές, προτείνοντας άμεσες δράσεις για την επίλυση τους. Ο Συνήγορος του Πολίτη διαμαρτύρεται για την παντελή έλλειψη συνεργασίας των αρμόδιων κρατικών φορεών μαζί του, λόγω της οποίας έχει ουσιαστικά απαγορευτεί η είσοδός του στις φυλακές της χώρας τα τελευταία δύο χρόνια. Οι δικηγορικοί σύλλογοι όλης της χώρας, μη κυβερνητικές οργανώσεις, όπως η Διεθνής Αμνηστία, και πολλοί πολιτικοί/κοινωνικοί φορείς καταγγέλλουν την απαράδεκτη κατάσταση και ζητούν ευρύτερη συνεργασία για το ξεπέρασμα του προβλήματος. Αν ανθρώπινα είναι τα δικαιώματα που πρέπει να απολαμβάνει κάθε ανθρώπινο ον, κάθε στέρησή τους στις Ελληνικές φυλακές αποτελεί ανοιχτή πληγή για την κοινωνία μας. Σε αυτή την κατάσταση όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο απαντούμε ΝΑ ΣΠΑΣΕΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΟ ΑΒΑΤΟ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ.

Με την απεργία πείνας οι κρατούμενοι καταφεύγουν στο τελευταίο οχυρό αντίστασης, που τους έχει απομείνει, το σώμα τους. Είχε προηγηθεί έσχατη έκκλησή τους προ μηνός προς τους ιθύνοντες να ενσκήψουν στο πρόβλημα, καθώς δεν πήγαινε άλλο. Για να λύσουν την απεργία πείνας ζητούν την ικανοποίηση αιτημάτων, που αποκαθιστούν την χαμένη τους αξιοπρέπεια και επανακτούν τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματά τους, αιτημάτων συγκεκριμένων, αξιοπρεπών και άμεσα υλοποιήσιμων. Απέναντι στις κινητοποιήσεις των κρατουμένων η πολιτική ηγεσία εξαντλεί τη δράση της σε αδιαφορία, υποσχέσεις και καταστολή των κινημάτων τους. Τυχόν αδιαφορία και αναλγησία της πολιτικής ηγεσίας όμως και σε αυτή τη φάση θα σημαίνει νεκρούς απεργούς πείνας. Στη μετωπική λοιπόν σύγκρουση που επιλέγουν οι κρατούμενοι της χώρας για τη διεκδίκηση των ανθρωπίνως αυτονόητων δε μπορούμε να μένουμε απαθείς σταυρώνοντας τα χέρια και περιμένοντας τις ειδήσεις των θανάτων από τις απεργίες πείνας αλλά θα σταθούμε αλληλέγγυοι. Αν η περιφρούρηση της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων επιβάλλουν την επαγρύπνιση όλων μας, τώρα είναι λοιπόν η στιγμή να πάρουμε θέση όλοι απέναντι στο πρόβλημα χωρίς αδιαφορίες και υπεκφυγές.

Απέναντι στην τεταμένη κατάσταση στις φυλακές όλης της χώρας όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο καθιστούμε την πολιτική ηγεσία απολύτως υπεύθυνη για ό,τι συμβεί και απαιτούμε άμεσα την τόσο θεσμική όσο και στην πράξη ΕΓΓΥΗΣΗ ΤΩΝ ΒΑΣΙΚΩΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ.

6000 ON HUNGER STRIKE
17th DAY

Prisoners in Greek prisons are deprived of basic human rights and dignity as human beings. This has led to an unprecedented wave of hunger strikes, that has been sweeping all Greek prisons from the 3rd of November, whereas the mainstream media hold total silence on the issue.

Bloggers unite and fight back for Democracy and defence of basic human rights. A call in the Greek blogosphere arises, urging every blogger simultaneously to communicate, publish or sign the following text on the 20th November :

”Not in our Name

"The situation in Greek prisons is unacceptable. Radical changes in the prison system should be a first priority". - Karolos Papoulias, Head of State, 6/11/08

"We are human. Prisoners but still human, I tell you". - Vangelis Pallis, prisoner, 9/11/08

From November 3rd, all detainees in prisons throughout the country are on a hunger strike, claiming what should be respected, but is not : their lost dignity. What they face is the criminal silence of the mainstream media and the indifference of the political leadership. To this silence and political practices all we who sign this text DO NOT CONSENT

The conditions in Greek prisons are unspeakable and may be understood only by the cold language of mathematics. In the supposedly reformatory institutions of the country a total of 417 detainee deaths were recorded over the past decade, while the rate has literally taken off to such a degree, that every month four people die in the hands of the State.

Capacity in Greek prisons reaches 168% (10,113 detainees for 6019 spaces) with a ratio of minimum space for each man in some cases reaching 1square meter, while the daily public spending per prisoner is the meagre 3.60 €. Prison cells are miserable, reminiscent of medieval times and health care is almost non - existent. At the same time, the Greek judicial system sends in prison one in every thousand of the overall population, while detainees without trial (in custody) are up to the 30% of the total number of prisoners. If quality of our Democratic system of governance is characterized by its prisons, then our Democracy is in crisis. If detainment is a penalty imposed for criminal behaviours by the State in the name of society, then in the case of Greek prisons we should all be accountable and most responsible of all, the Authorities. Facing such a reality all we who sign this text respond NOT IN OUR NAME.

The data revealed by official bodies for Greek prisons outline inhuman conditions of detention. According to a recent Report of the European Committee on the Prevention of Torture (2007), has found incidents of torture and inhuman treatment of prisoners, threats against their life along with series of violations in relation to their conditions of detention, deficits in investigating and punishing the perpetrators, incidents of violence in collusion with doctors and prison-guards and unacceptable health and medical care conditions.

The European Court of Human Rights has issued a series of decisions, convicting the Greek state regarding abuse and / or other rights' violations of prisoners by prison Authorities. The Greek National Commission on Human Rights has taken a decision – catapult, noting human rights' abuses in Greek prisons and suggesting certain direct actions to resolve them. The Greek Ombudsman complains about the lack of cooperation with competent state Authorities, causing them literally to be banned from entering the country's prisons for the last two years. The country's bar associations, Non-Governmental Organizations, such as Amnesty International, and many political / social institutions unanimously denounce the unacceptable conditions in Greek prisons and call for greater cooperation to overcome the problem. If human rights are to be enjoyed by every human being, depriving it of detainees in Greek prisons, is an open wound for our society. In this situation those who sign this text agree to SMASH COMMUNICATION BARRIERS BETWEEN PRISONS AND SOCIETY.

Prisoners going on hunger strikes, resort to the last bastion of resistance left to them, their own life. A month before the strikes commenced, there has been a last call to the political leadership to solve their problems, as things were getting unbearable, but nothing happened. To stop the hunger strikes, prisoners have specific, realistic and decent demands that restore their lost dignity and recover their basic human rights.As a response to Greek prisoners' mobilization the political leadership stands in indifference, acts only to make promises for the future and to repress their movements. Nevertheless, an indifferent stance of the political leadership at this stage will certainly mean dead hunger strikers. In these circumstances we say that we cannot remain passive waiting for the news of deaths from hunger strikes but we will stand by them. If the defence of democracy and human rights require the watchfulness of all of us, now is a chance for all, to take steps away from indifference and evasions of the problem.

Faced with the tension that prevails in prisons all over the country, we who sign this text consider the political leadership fully responsible for anything that will happen and demand both institutionally and in practice that BASIC HUMAN RIGHTS FOR ALL PRISONERS IN THE COUNTRY ARE GUARANTEED."

On November, the 21st, this text will be sent in bulk to all members of the Greek parliament and to the mass media encouraging them for its republication. The text sent has as attached the signatures (URL hyperlinks) of all blogs, forums and web pages that adopted it. We urge for its republication and spread, so that the struggle of Greek prisoners for basic human rights gets the international attention and coverage, it deserves. The signatures are as follows :

PLEASE SIGN THE PETITION

http://www.petitiononline.com/hrfa/petition.html

PLEASE SEND THIS TEXT TO THE EUROPEAN PARLIAMENT

ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΤΕ ΚΑΙ ΣΤΕΙΛΤΕ ΣΕ ΟΣΟ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΥΣ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΚΑΙ ΕΥΡΩΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΜΠΟΡΕΙΤΕ
Η ΛΙΣΤΑ ΜΕ ΤΑ ΜΑΙΗΛ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΛΙΝΚ
EUROPEAN PARLIAMENT

ΕΝΗΜΕΡΩΘΕΙΤΕ ΑΠΟ

http://www.keli.gr/

http://kratoumenoi.wordpress.com/